Kuflu Forum  

Go Back   Kuflu Forum > Hayata Dair > Şiirler ve Güzel Sözler > Yazılar, Denemeler.

Konu ile Alakalı Etiketler: elif şafak denemeleri, elif şafak deneme yazıları, deneme yazıları örnekleri, elif şafak deneme örnekleri, elif şafak vazgeçebilmek bir erdemdir denemesi, elif şafak deneme örneği, deneme elif şafak, elif şafak hayata dair yazılar, deneme örnekleri elif şafak, en güzel deneme örnekleri, deneme yazıları hayata dair, elif şafak deneme, elif şafak vazgeçebilmek denemesi tamamı, vazgecebilmek şiir, elif şafak vazgeçebilmek şiiri, kuflu elif safak, kısa deneme örnekleri, elif şafak vazgeçebilmek e kitaptan indir, elıf safak fırarperest denemeler, elif şafak yazıları indir, en güzel elif yazısı, güzel dostlarım deneme yazıları, elif şafak, deneme örnekleri kısa elif şafak, elif şafak denemeler,


Elif Şafak - Vazgeçebilmek, bazen en güzeli.

Yazılar, Denemeler.


Yeni Konu aç  Cevapla
LinkBack Seçenekler Stil
Okunmamış 03.03.12, 12:19   #1 (permalink)
Üye
 
su_perisi - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Mar 2012
Mesajlar: 825
Ettiği Teşekkür Sayısı: 80
78 Konuda 118 Teşekkür Aldı
su_perisi will become famous soon enoughsu_perisi will become famous soon enough
Standart Elif Şafak - Vazgeçebilmek, bazen en güzeli.

Elif Şafak - Vazgeçebilmek, bazen en güzeli.

Vazgeçebilmek bir erdemdir.Bir deli güzel meziyettir ki insan kolay kolay kavrayamaz önemini.Gençken daha zordur buna vasıl olmak.Ama öyle gençler vardır ki ihtiyarlardan bilgedir, o başka.Geri kalan çoğumuz seneler geçtikçe anlarız vazgeçebilmenin kıymetini.Hayat öğretir bize.Hayat ve bir de kronikleşmiş hatalarımız.Kimilerimiz ise hiçbir zaman öğrenemeyiz ya.Dersimizi almayız. Dün nasıl isek yarın da aynen öyle.Genelde zannediyoruz ki vazgeçmek bir zayıflık belirtisidir.Hatta bir nevi korkaklık, adeta acz.Halbuki tam tersidir bence.
Ancak kendine güvenen, karakteri sağlam ve komplekslerden arınmış olan insanlar vazgeçmenin erdemine vakıf olabilirler.Şu hayatta yaşadığımız sorunların çoğunu vaz-ge-çe-me-diğimiz için yaşıyoruz aslında.Israr ve inat ettiğimiz için. Takıntılarımızdan dolayı.Takıntı ile tutkuyu birbirine karıştırıyoruz sürekli, oysa ne kadar farklılar.Nasıl da zıt.
Gelin bu pazar bir de başka bir pencereden bakalım kendimize, ilişkilerimize ve bilhassa vazgeçemediklerimize!

Onda da bir hayır var..

Seviyoruz diyelim, birini seviyoruz, hem de ne çok, ne derin, ölesiye. O kişi de aynı şekilde aşkımıza karşılık veriyor diyelim.Ama sonra, zamanla, tavsıyor muhabbet, örseleniyor.Kazara delinmiş bir balon gibi sürekli hava kaçırıyor, küçülüyor.Giderek canlılığını yitiren bir ateş gibi sönmeye yüz tutuyor.Gün geliyor, sevdiğimiz insan bizden ayrılmak istiyor. İnanamıyoruz. Yıkılıyoruz. Kalbimizin etrafında bir yumruk, demirden zırh gibi sıkıyor, nefes alınca bile canımız yanıyor.
Dayanamıyor, heyheyleniyoruz.Kabullenemiyoruz. Israrla onu elimizde tutmaya çalışıyoruz.Sinirleniyor, öfkeleniyor, hatta sözlü ya da fiziksel şiddete başvuruyoruz.Şiddetin olduğu yerde muhabbetin yeşeremeyeceğini anlayamadan.Mesele şu ki gururumuza dokunuyor, nefsimize ağır geliyor böyle terk edilmek. Öyle çünkü. İnsanız ne de olsa.Etten ve kemikten ve billur bir kalpten müteşekkil.Oysa unutmamak lazım ki nefsimize ağır gelen şeyde bizim için hayır var.
Bırakmak Lazım..
Peki ne yapmalı? Zor da olsa, bırakmak lazım. Gitmek istiyorsa sevgili, madem ki budur onun güzel gönlünün dilediği, agulu dilinin söylediği, kenara çekilip yol açmak lazım gidene.Vazgeçebilmek.Aşk ancak özgürlükten doğar, özgürlükten beslenir.Özgürlüğün olmadığı yerde ne tam anlamıyla aşk vardır, ne dostluklar.Diyelim bir mesleğimiz var, uzun zamandır icra ettiğimiz bir kariyer.
Ama öylesine mutsuz ediyor ki bizi, içten içe kemiriyor.Kimse bilmiyor. Göremiyor.Lakin her gün mesleğimiz bizden bir şeyler kopartıp alıyor.Etimizden et, ruhumuzdan ruh çalıyor.Gene de ısrar ediyoruz. Bırakmıyoruz kariyerimizi.Değil istifa etmek bir gün bile ayrı kalmayı aklımızın ucundan dahi geçirmiyoruz. Başka türlü yaşayamayız, var olamayız zannediyoruz.Bu mesleğin bizi ve çevremizdekileri mutsuz ettiğini bile bile.Göz göre göre. Peki neden? Hep aynı mesele; vazgeçemiyoruz da ondan.
Vazgeçmeyi bir mağlubiyet olarak algıladığımız için.

Sevinçten Çalanlar...

Diyelim ki makam sahibiyiz. Nice işler yaptık bu koltukta. Bir bürokrat, bir politikacı, bir vali ya da bir okul müdürü.Ama öyle bir an geldi, gitme vakti çattı, seziyoruz.Artık yerimizi bir başkasına bıraksak daha iyi olacak sanki.Şu veya bu sebepten ötürü. Ama olmuyor. Yediremiyoruz kendimize. Yapamıyoruz işte.Kabuğuna tutunan midye misali elimizdeki otoriteye yapışıyoruz.Neden? Hep aynı refleks.
Çünkü vazgeçemiyoruz.
Örselenmiş ilişkiler, tavsamış evlilikler, insanı içten içe kemiren meslekler, yaşama sevincimizden çalan kariyerler…Hepsine aynen doludizgin devam ediyoruz, sırf ama sırf vazgeçemediğimizden.
Gabriel Garcia Marquez en sevdiğim ve en dikkatli okuduğum yazarlar arasında oldu her zaman.Bende derin izi var.Seneler var ki birçok romanını döne döne okurum.Romancının bir söyleşişinde söylediği bir sözü ise hiç unutmam.Nasıl yazdığını soran bir gazeteciye şu cevabı verir: “Vazgeçerek!”Yazarlar için en büyük sınavdır bence yazdığından vazgeçebilmek.Diyelim bir roman kaleme alıyorsunuz fakat bir yere gitmiyor.Ya da bir karakter geliştirdiniz ancak bir türlü istediğiniz gibi olmuyor.Elinizde yüzlerce sayfa var. Kıyamazsınız atmaya.Silemezsiniz kolay kolay. İnat edersiniz o yolda.Halbuki Marquez diyor ki, bazen 120 sayfa yazar, 80 sayfasından pat diye vazgeçerim.Geriye kalan o 40 sayfa, işte odur yazarı bir sonraki aşamaya taşıyacak olan tılsım.Ama o 80 sayfayı atmadan bu 40 sayfayı bulamazsınız.Ormanda yolunu kaybeden yolcu gibi dolanır durursunuz.Çemberler çize çize.Vazgeçebilmek insana netlik getirir.Zihnimizi, kalbimizi fazla eşyaların karman çorman etkisinden kurtarır.Bir berraklık kalır geride. Hüzünlü bir durgunluk. Ama bir o kadar sakin, âlimane.
Demem o ki dostlar, vazgeçebilmek lazım.Eğer bir yol bizi mutlu etmiyorsa onda körü körüne sebat etmek yerine, nefsimizi kendimize rehber kılmak yerine, bırakabilmek lazım.
Yazamadığımız kitapları, çekemediğimiz filmleri, geliştiremediğimiz projeleri, yürütemediğimiz meslekleri ve artık bizi sevmeyen sevgilileri bırakabilmek.
Vazgeçebilmek, bazen en güzeli!

su_perisi isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
su_perisi uye adli kullanicinin bu postuna tesekkur edenler:
Cevapla

Etiketler
bazen, elif, guzeli, safak, vazgeçebilmek, vazgecebilmek, Şafak


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık

Forum Şartları


Tüm Zamanlar GMT +2 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 04:24.


Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0 PL2 ©2011, Crawlability, Inc.
2008-2014 Her hakkı kendinde saklı olan forum.
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar paylaşımlarını önceden onay almadan anında siteye yazabilmektedir. Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. Yinede sitemizde yasalara aykırı unsurlar bulursanız iletisim adresine bildirebilirsiniz, şikayetiniz incelenip en kısa sürede gereken yapılır.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156