İSTANBUL Yoktu SEN Olmasaydın - Ümit Yaşar Oğuzcan

'Aşk Şiirleri' forumunda zipper tarafından 2 Haz 2014 tarihinde açılan konu

  1. zipper

    zipper Well-Known Member

    [​IMG]


    İstanbul’lular gördüm sana gelinceye kadar
    Kirli paçavralara benzerdi insanları
    Dostluktan, vefadan yoksun.
    Bölünmüş, dağılmış, parçalanmış
    Ve herbiri kendi ağırlığıyla ezilmiş, yorgun.
    Yüzümde dolaşan birer iğrenç böcekti gözleri
    Bir tutsam
    Yapışır kalırdı ellerime en çirkin yerleri
    Evlerinde bulduğum yalnızlık
    Sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı.
    Günler boyunca
    Bir başka karanlık gelirdi
    Karanlığın biri kaybolunca
    Güneşler doğardı görmezdim.
    Bir ses durmadan ölüme çağırırdı beni
    Bilmezdim bu şehirde senin yaşadığını.
    Bilmezdim...

    Zindandı bütün meyhaneler
    Duvarlar karaydı
    Köhne bir bizans eskisiydi İstanbul sensiz.
    Semt semt bir ağır yorgunluktu
    Sürekli bir aldanıştı sokak sokak
    Benden en uzak sevgilerde yaşadım yıllarca
    O büyük yalanlarda yaşadım.
    Senden habersiz bir ölü gibi
    Senden uzak zamanlarda yaşadım.

    Mabetler yıkıldı içimde
    Umutlar hayaller yıkıldı
    Bir gün bütün İstanbul yıkıldı.
    Sokaklar kaydı ayaklarımın altında
    Gün oldu kalabalık meydanlarında inançlarım yıkıldı
    Gün oldu
    Gözlerime çiviler çakıldı merhametsiz.
    Toz toz oldum, duman duman oldum
    Aldığını geri vermedi yıllar
    Yitirdim kendimi bu rezil şehirde
    Seni buluncaya kadar.

    Eskiden bir lale hatırlardım
    Yada mavi mavi bir deniz İstanbul denince
    Serin rüzgarlar okşardı saçlarımı
    Rıhtımlar balık balık kokardı.
    Ne zaman
    Yumsam gözlerimi bir gemi kalkardı.
    Vapur düdükleri durmadan öterdi.
    Eskiden bir İstanbul vardı bilmediğim
    Bana yeterdi.

    Sonra kaç yıl yaralı bir hayvan gibi
    Gezdim sokaklarında
    Sonra kaç yıl bir sevgi aradım
    İstanbul’u aradım.
    Belki de seni aradım bilmeden
    Ayaklarımın dibinde den,izler can çekişti
    Şehirler parçalandı
    Bir çağ öldü gözlerimin önünde
    Benim en güzel çağım öldü.
    Bizi topraktan yarattılar
    Gel gör ki...
    Bu şehirde
    Benim toprağım öldü.

    Seni aradım bu şehirde yıllarca
    Yana yakıla seni..
    Sen kimdin, sen neredeydin kimbilir.
    Hep böyle sensizmiydi bu şehir.
    Bu şehir İstanbul muydu ?
    Öyleyse sensiz yaşanmazdı bu şehirde
    Gemiler demir almazdı
    Trenler işlemezdi
    Sen olmasaydın
    Bir ömür bitip
    Yepyeni bir ömür başlamazdı içimde
    Bahar gelmezdi
    Ağaçlar çiçek açmazdı
    Seni bulmasaydım
    Ve ben yoktum
    İstanbul yoktu
    Sen olmasaydın.

    ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN​
     
  2. LETEREFURU

    LETEREFURU New Member

    çok güzel bir paylaşım olmuş....
     

Bu Sayfayı Paylaş