Sevdiğimiz Kadınlara – Nikos Engonopulos

'Aşk Şiirleri' forumunda zipper tarafından 27 Ara 2014 tarihinde açılan konu

  1. zipper

    zipper quae nocent docent


    [​IMG]



    Gerçekten özgür toplumlarda, kadınlar da
    özgürdürler ve tapılırcasına sevilirler. – Saint Just

    sevdiğimiz kadınlar nardırlar
    gelir bulurlar bizi
    geceleri
    memeleriyle yok ederler yalnızlığımızı
    yağmur yağarken
    kendilerini saçlarımıza gömerler
    ve onları parlayan gözyaşları
    ışıyan kıyılar
    narlar gibi
    süslerler

    sevdiğimiz kadınlar kuğudurlar
    bahçeleri yalnızca kalplerimizde yaşar
    kanatları
    meleklerin kanatlarıdır
    heykelleri gövdelerimizdir
    ta kendileridir sıra sıra güzel ağaçlar
    ayaklarının uçlarına basarak
    bize yaklaşırlar
    ve bizi gözlerimizden
    öptüklerinde
    kuğudurlar

    sevdiğimiz kadınlar göldürler
    yanan dudaklarımız o göllerin kamışlarını üflerler
    güzel kuşlarımız onların sularında yüzerler
    sonra
    kanatlanıp yükselirken – kendilerine özgü görkemle-
    onları yansıtır
    göller
    kıyılarındaki kavaklar ezgileriyle
    içimizdeki hüznü yok eden birer lirdirler
    sevinçle ve dingin
    taşarak üstümüze geldikçe
    sevdiğimiz kadınlar göldürler

    sevdiğimiz kadınlar bayraktırlar
    tutkunun rüzgârlarında dalgalanırlar
    geceleri ışır
    uzun saçları
    sıcak elleriyle
    hayatlarımızı kavrarlar
    gökyüzünün kemeridir
    yumuşak karınları
    onlar bizim kapılarımız
    pencerelerimiz
    yelkenli sandallarımızdır
    yıldızlarımız her zaman onlara yakın yaşar
    renkleri sevda sözleridir onların
    dudakları güneş ve ay
    üstlerindeki kumaş
    en uygun kefendir bizi saracak:
    sevdiğimiz kadınlar
    bayraktırlar..

    sevdiğimiz kadınlar
    ormandırlar
    ağaçlarından her biri bir aşk işaretidir
    ve bu ormanlarda bize yolumuzu kaybettirirlerse
    işte o zaman
    buluruz kendimizi
    gerçekten yaşıyoruzdur o zaman
    ve uzaktan fırtınanın yaklaştığını duyduğumuzda
    ve rüzgâr bize
    panayırların müziğini
    ve gümbürtüsünü
    ya da tehlikenin boru sesini
    ulaştırdığında
    elbette bizi hiçbir şey korkutamaz;
    o sık yapraklar kuşkusuz koruyacaktır bizi
    çünkü sevdiğimiz kadınlar
    ormandırlar

    sevdiğimiz kadınlar limanlar gibidir
    (güzel gemilerimizin
    tek yönü
    tek ereği)
    gözleri dalgakırandırlar
    omuzları mutluluğun semaforları
    baldırları rıhtımdaki amforalardan bir çizgi
    bacakları deniz fenerlerimiz sevecenliğin
    -özlem duyanlar Katerina derler ona-
    dalgaları olağanüstü okşamalardır
    Sirenleri yolumuzu şaşırtmazlar bize
    dostça davranırlar
    yol gösterirler
    limanlara: sevdiğimiz kadınlar

    tanrısal bir özü var sevdiğimiz kadınların
    onları kollarımıza alıp
    sımsıkı sarıldığımızda
    tanrılarla bütünleşmiş oluruz
    ürkütücü kuleler gibi yükseliriz
    – kimse alçaltamaz bizi -
    onlar da beyaz elleriyle
    tutunurlar bize
    bütün halklar ve uluslar
    adımızı haykırarak
    bize tapınmaya gelirler
    – sevdiğimiz kadınlar
    bize tanrısal özlerini de
    aktardıkları için
    çağlar boyunca
    ölümsüzüz biz de

    Nikos Engonopulos
    -Atina, (1910 – 1985)

    Çeviri: Cevat Çapan
    -Çağdaş Yunan Şiiri Antolojisi-
     
  2. LETEREFURU

    LETEREFURU New Member

    çok güzel paylaşım olmuş...
     

Bu Sayfayı Paylaş